عشق را می شناسی ؟

من را چطور؟

من عاشقت بودم

و تو چه بی پروا گذشتی

از من و از عشق من

میدانی صداقت چیست؟

همان که وقتی رفتنت را خبر آوردی

با تندی تو را از خود راندم !

میدانی چرا ؟

خلوص مرا ندیده بودی نه؟

میخواستم بگویم بزرگ شده ام

و تو هم میخواستی قبول کنی

شاید اگر بچگیم را

و صداقتم را حس کرده بودی

هیچ گاه آسمان دلم

ابری نمیشد ...

و شاید دوباره احساس

شکست نمیکردی ...

حافظ مددی کن دل ما سخت گرفته

زین جانب فالت عددی کن دل ما سخت گرفته

هر شب زتو یک فال برآرم

هرشب زتو امید درآرم

هرشب تو بگویی ز وصل دل زارم

هر شب به تو گویم که نگویی غم یارم

زین شب دگر از عشق نپرسم

وین شب دگر از یار نخواهم

آنقدر دل از دست بدادم

کین در کف یک باد فتادم

آنقدر دل از سینه جدا شد

کین عشق و غمم بر همه عالم به ملا شد

حال آمده بودم که به فالی

دل تازه کنم ، غم تو نیاری

غم گشت غریبانه به حالم

آنقدر که سوزاند جمالم

ای حافظ درویش دگربار

گر فال گرفتم نگو از یار...

تا ما برسیم از غم و از یاد

بی چون و چرا به فصل فریاد

                                            آیدا

نقاشی را وقتی آموختم هنوز کودک بودم

عشق وقتی آمد هنوز کودک بودم

آسمان را وقتی دیدم هنوز کودک بودم

و حالا که بزرگ شده ام

غم را میابم

تنهایی را لمس میکنم

و تک تک وجودم پر میشود از نفرت

نمیدانم چرا بزرگ شدن را دوست داشتم

اگر میدانستم حتما کودک میماندم

اگر میدانستم آنقدر آسمان را نقاشی میکردم

تا هیچ وقت بزرگ نشوم

تا شاید همیشه آسمانی باقی می ماندم !

بهم میگن چرا اینقدر به مرگ فک میکنی ؟ واقعا چرا فک میکنم؟ نمیدونم ! شاید چون ازش میترسم . انگار فکر میکنم از دست دادنیا رو از دست دادم ! شاید انگیزه ای نیست هوم ؟ نیدونم .اما همین حالا خودمم به همین فکر افتادم که جرا بهش فک میکنم ؟ به نظرم قشنگه .قشنگ تر از زندگی ! الان باز میگین ناامیدم و ... اما اینجوری نیست .منم دارم زندگی میکنم ! شایدم فقط زنده ام . اما میبینم که ... اصلا بیخیال !!!

سکوت

سلام

دلم میخواد دوباره اینجا رو شروع کنم . تا حالام خیلی زودتر از اینا دلم میخواسته این کارو بکنم .اما خب انگار یه چیزی توی درونم بهم اجازه نمیداده . هنوز هم مخالفت میکنه . اما حالا حداقل میتونم بنویسم !

ولی این شروع شروع تازه ای هم نیست .حداقل برای خودم که نیست ! من هنوز همونم . همونی که تغییر کرده حالا چه خوبو چه بد ! و حالا داره با این تغییرات انس میگیره . یه جورایی دیگه اونقدام برام مهم نیست که چه اتفاقاتی افتاده .اما هنوز هم فراموش نمیکنم و نمیخوامم فراموش کنم گذشته رو . انگار همین دیروز بود . خدای من واقعا انگار همین دیروز بود ... . اما حالا تموم شده . انگار همه چیز تموم شده .البته برای من نه ! اما خب چه میشه کرد ! باید زندگی کرد ! ما هم زندگی میکنیم . باید با بقیه کنار اومد . باید با زندگی کنار اومد . مام سعی میکنیم کنار بیایم !

دوباره شعرامو مینویسم اینجا . خوشحالم که دوباره اینجا مینویسم . خیلی خوشحالم . برام دعا کنین . ممنونم ... .