من با تمام وجودم غرق میشوم در تمام وجودت

شاید درک نمی کنم. شاید نمی فهمم وفقط غرق می شوم

غرق در وجودی غرق شده

واین چه دشوار است که غرق شوی وندانی کجا؟

و زمان غرق تر می کند تو را

وتا جایی غرق میشوی که به خاموشی می رسی

و پس از خاموشی نیز همچنان ادامه دارذ...

باز هم غرق می شوی ...

 * نگاهت کردم . نگاهت را از من دزدیدی!

   نگاهم کن که ستاره ی چشمانت به ماه

   چشمانم نور می بخشد.